Metin Serezli ' nin ardından....

-

2013 bir nesli bizden almaya devam ediyor. Geçen hafta da Metin Serezli' yi kaybettik. Metin Serezli ' nin ardından cenaze töreninde oğlundan destek alan Nisa Serezli bana birbirine ve sanata aşık bir hayat yaşama şansını yakalayanları hatırlattı:



Yıldız Kenter ve Şükran Güngör;





Göksel Kortay ve Kerem Yılmazer;




Ayten Gökçer ve Cüneyt Gökçer;





ve benim aklıma gelmeyen niceleri. Ne mutlu sizlere. Hem hayatı aşkla paylaşıp hem de ortak bir amaç için birlikte çalışma keyfini elde etmişsiniz.

Ne demişti Ayten Gökçer; "Cüneyt'im, hiç ayrılmadık buluşmak üzere. Ayten"

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hırs mı, azim mi? - Ambition or Determination? - Ehrgeiz oder Entschlossenheit?

-
Resim
Hayatta ilerlerken çoğu zaman “hırslı olmalısın” denir. Hırs, çoğu zaman rakipleri geçme, başkalarını geride bırakma isteğini barındırır. Oysa ben hırsa değil, azme inanıyorum. Azim, kendi en iyi haline ulaşma çabasıdır. Başkalarıyla yarışmak yerine, kendi potansiyelini keşfetmek, her gün biraz daha ileriye gitmektir. Azim, sabırla, kararlılıkla ve inançla yürünen bir yolculuktur. Herkese gönlünden geçenlere ulaşma yolculuğunda azim dolu günler diliyorum. Bence, gerçek başarı başkalarını geçmek değil; kendi sınırlarını aşmak, kendi hikâyeni en iyi şekilde yazmaktır. Ambition or Determination? As we move forward in life, we are often told that we must be ambitious. Ambition frequently carries the desire to surpass competitors and leave others behind. Yet I do not believe in ambition—I believe in determination. Determination is the effort to reach one’s best self. Rather than competing with others, it is about discovering your own potential and moving a little further each day...
Devamı

Her Sorunun Cevabı Olmak Zorunda Mı?- Does Every Question Have to Be Answered? - Muss jede Frage beantwortet werden?

-
Resim
Hem özel hayatımda hem iş hayatımda sık sık aynı hissi yaşıyorum: Her soruya, hemen cevap vermem gerekiyormuş gibi bir telaş. Bazen bu telaş, gerçekten önemli sorular için değil; anlamsız, hatta saçma sorular için bile ortaya çıkıyor. İçimde sürekli bir acelecilik var, sanki hemen cevap vermek bir zorunlulukmuş gibi, sanki cevap vermek bir görevmiş te ben bunu gecikmeden yerine getirmeliymişim gibi. Ama son zamanlarda fark ettim ki, belki de her soru gerçekten bir cevabı hak etmiyordur. Bazen sessizlik te bir cevap olabilir. Anlamsız sorulara bile cevap vermek zorunda hissetmek yorucu oluyor ve ben artık bu yorgunluğu istemiyorum. Şimdi kendime şunu hatırlatıyorum: Her soruya cevap vermek zorunda değilim. Bazı sorulara sessiz kalmak, daha çok şey anlatabilir. Ve belki de en önemlisi, bu sayede hem kendimi korurum hem de yaşamın temposunu biraz yavaşlatabilirim. Does Every Question Have to Be Answered? Both in my personal life and in my professional life, I often experience the...
Devamı

Ataerkillik- Patriarchy - Patriarchat

-
Resim
Eşimin babasının hastalığı, kızın üniversite sınavı stresi derken yorgunuz ve eşimle aramız gerildi. Her evlilikte olur; tartışılır, çözülür ama dediği bir şey var ki aklımdan çıkmıyor... Geçen haftasonu benim üniversite arkadaşlarımdan birinin verdiği bir davete gitmek üzere yola çıktık. İlk konuştuğumuzda belki ben gelemem , babama gitmem gerekebilir dedi, ben de tamam ben tek te giderim, sorun değil dedim.Sonradan gelmeye karar verdi. Malum önce haftasonu trafiği, sonra park yeri, bir de arkadaşların, o evlerine ilk defa gittiğimizden, tam girişi anlayamadık tariften (yani ben tahmin ettim ve o yönde gitmeye başladım ama kendisi o şekilde olduğuna ikna olmadığı için boşuna ileri geri yaptık) ve yine gerilim... Sanki ben onu oraya zorla götürdüm, sanki trafiğin ve park yerinin sorumlusu benim.... Neyse dedim o gün tadımız kaçmasın, sonra konuşurum... Bir sonra ki gün yaptıklarını söylediğimde, bunun için mi laf ediyorsun? Bunda ne var? Bunda mesele edilecek ne var; seni arkadaş...
Devamı