neden bu ısrar? why this insistence?- warum diese Hartnäckigkeit?

-
neyin ısrarı? Bazen bir şeyi tamamen mantık çerçevesinde anlatırsınız. Neden yapılmaması gerektiğini açıkça söylersiniz. Ama bazı insanlar, tüm bu açık ifadeye rağmen aynı şeyi yapmaya devam eder. Gerçekten gıcık oluyorum. İçimden “Derdiniz ne?” diye sormak geliyor. Ve aynı zamanda düşünmeden edemiyorum: “Gerçekten açıkça ilettiğim bu talepte , anlamadığınız ne?” Güzelce talep ediyorum, anlayış gösterip çözmek var iken. Tatlı uyarılara rağmen devam edip, illa karşınızdakinin tepesini attırıp, tamam bir daha yapmam noktasına gelmenin ne anlamı var? Ne oldu? Çocukluğunuzda size çizilmeyen sınıra mı vardınız? Size böyle davranılınca, daha mı iyi oldu? Bu mudur, kendinize reva gördüğünüz davranış biçimi? Peki , ben mutlu muyum acaba böyle davranmak zorunda kalmaktan? Bunu hiç düşündünüz mü? Size söylenen bir sözü anlamak için neden iletişimde bu yüksek perdeye ve gerilime ihtiyaç duyuyorsunuz? Sevimsiz bir insanlık hali. Belki mesele sadece iletişim değildir, altında başka şeyler yatıyordur, bilemiyorum, henüz çözemedim. Ama ben ne istediğimi / istemediğimi biliyorum. Mantık çerçevesinde anlattığım şeyler, saygı çerçevesinde anlaşılmalı diye düşünüyorum. Bu yazı bir serzeniş ama aynı zamanda bir hatırlatma: Kendi taleplerimizi belirlemek ve bunu açıkça ifade etmek hakkımızdır. Ve evet, ısrar edenlere karşı gıcık olmak ta normaldir. Önemli olan bunu kendi iç huzurunuzu bozmadan yönetebilmek tabi. Huzurum geri gel .... why this insistence? Sometimes you explain something entirely within a logical framework. You clearly state why it shouldn’t be done. Yet some people keep doing the same thing despite all that clarity. It really gets on my nerves. I feel like asking, “What’s your problem?” And at the same time, I can’t help but wonder: “What exactly is it that you don’t understand about this request I’ve communicated so clearly?” I’m asking nicely—there’s room for understanding and resolution. But what’s the point of continuing despite gentle warnings, pushing the other person to the edge, and only then arriving at the point of “Okay, I won’t do it again”? What happened? Did you finally reach a boundary that was never set for you in childhood? Does it somehow feel better when you’re treated this way? Is this really the kind of behavior you think you deserve? And am I happy having to act like this? Have you ever thought about that? Why do you need this level of tension and escalation in communication just to understand what’s being said to you? It’s an unpleasant aspect of human behavior. Maybe the issue isn’t just communication—maybe there are other things underneath. I don’t know; I haven’t figured it out yet. But I do know what I want and what I don’t want. The things I explain within a logical framework, I believe, should be understood within a framework of respect. This is a complaint, but also a reminder: it is our right to define our own boundaries and express them clearly. And yes, it’s perfectly normal to feel irritated by those who keep insisting. The important thing is being able to manage it without disturbing your inner peace. Come back, my peace… Warum diese Hartnäckigkeit? Manchmal erklärt man etwas völlig im Rahmen der Logik. Man sagt klar, warum es nicht getan werden sollte. Und dennoch machen manche Menschen trotz all dieser Klarheit immer wieder dasselbe. Das geht mir wirklich auf die Nerven. Ich habe das Bedürfnis zu fragen: „Was ist eigentlich dein Problem?“ Gleichzeitig frage ich mich: „Was genau verstehst du an dieser von mir so klar formulierten Bitte nicht?“ Ich bitte freundlich – es gäbe Raum für Verständnis und eine Lösung. Aber was bringt es, trotz sanfter Hinweise weiterzumachen, den anderen an den Rand zu treiben und erst dann an den Punkt zu kommen: „Okay, ich mache es nicht noch einmal“? Was ist passiert? Hast du damit eine Grenze erreicht, die dir in deiner Kindheit nie gesetzt wurde? Fühlt es sich besser an, wenn man so mit dir umgeht? Ist das wirklich die Art von Verhalten, die du dir selbst zumutest? Und bin ich eigentlich glücklich damit, mich so verhalten zu müssen? Hast du darüber jemals nachgedacht? Warum brauchst du dieses Maß an Spannung und Eskalation in der Kommunikation, nur um zu verstehen, was man dir sagt? Das ist eine unangenehme Seite des Menschseins. Vielleicht geht es gar nicht nur um Kommunikation – vielleicht liegen andere Dinge darunter. Ich weiß es nicht, ich habe es noch nicht herausgefunden. Aber ich weiß, was ich will und was ich nicht will. Dinge, die ich im Rahmen der Logik erkläre, sollten – so finde ich – auch im Rahmen von Respekt verstanden werden. Das ist eine Beschwerde, aber zugleich auch eine Erinnerung: Es ist unser Recht, unsere eigenen Grenzen zu definieren und sie klar auszudrücken. Und ja, es ist völlig normal, sich über Menschen zu ärgern, die darauf beharren. Wichtig ist, damit umzugehen, ohne den eigenen inneren Frieden zu verlieren. Komm zurück, mein innerer Frieden…

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

babama - ode to my father -ode an meinen Vater

-
Resim
Çok düşündüm şöyle etkili bir giriş yapmak için. Ama ne yazsam eksik kaldı, duygumu anlatmaya yetmedi.... Ortadan gireyim o zaman. Ben büyürken, babam beni her istediğimi yapabileceğime inandırdı, hayatım boyunca şunu da yapamam diye hiçbir düşünce geçmedi aklımdan. Ne üniversite okuyacağım şehri kısıtladı, ne bölümü, hiçbir şeyi.... Babamdan hayır bunu yapamazsın hiç duymadım ben. Hatta üniversiteye gitmeden önce , söyle bir sohbetimiz var. Sana sigara içme diyemem çünkü ben içiyorum, ama sigaraya başlamasan kendine iyilik yaparsın...Zaten hiç merakım olmadı ve şimdiye kadar da tek nefesim yok. Hiçbir zaman da hayatta içmem demedim, hayatın ne getireceği hiç belli olmaz... Bazen aklıma türlü kötü senaryalor geliyor. Ya şöyle olursa ya böyle olursa diye ... O zamanlar da bile, içimi kaplayan sıkıntının yanında aklım, hemen çözüm yolları sermeye çalışıyor önüme. Korkma yaparsın bir şekilde diyor içimde ki ses... Sonunda yapamasam bile, beni yapabileceğime inandırdığın için sana...
Devamı

Ataerkillik- Patriarchy - Patriarchat

-
Resim
Eşimin babasının hastalığı, kızın üniversite sınavı stresi derken yorgunuz ve eşimle aramız gerildi. Her evlilikte olur; tartışılır, çözülür ama dediği bir şey var ki aklımdan çıkmıyor... Geçen haftasonu benim üniversite arkadaşlarımdan birinin verdiği bir davete gitmek üzere yola çıktık. İlk konuştuğumuzda belki ben gelemem , babama gitmem gerekebilir dedi, ben de tamam ben tek te giderim, sorun değil dedim.Sonradan gelmeye karar verdi. Malum önce haftasonu trafiği, sonra park yeri, bir de arkadaşların, o evlerine ilk defa gittiğimizden, tam girişi anlayamadık tariften (yani ben tahmin ettim ve o yönde gitmeye başladım ama kendisi o şekilde olduğuna ikna olmadığı için boşuna ileri geri yaptık) ve yine gerilim... Sanki ben onu oraya zorla götürdüm, sanki trafiğin ve park yerinin sorumlusu benim.... Neyse dedim o gün tadımız kaçmasın, sonra konuşurum... Bir sonra ki gün yaptıklarını söylediğimde, bunun için mi laf ediyorsun? Bunda ne var? Bunda mesele edilecek ne var; seni arkadaş...
Devamı

Aforizmalar- aphorisms- aphorismen

-
Resim
Son dönemde aklımdan geçen kısa kısa cümleler; Bilinç düzeyi olarak, kendini gelişime kapatıp yaşamaya devam etmek (buna da ne kadar yaşamak denir ise); Hindistan'da ki kast sisteminin en alt seviyesinde (bilinç olarak) yaşama gibi olmaz mı? Bir olmamışlık hissi ile kıvranıp durmak... Kızımın aldığı kararların hatalı olduğunu görüyorum, bu yanlış diyorum ama vazgeçiremiyorum. Umarım çocuğumun hayatını, kendi eliyle yaşanması zor hale getirdiğini izlemek zorunda kalan ebeveynlerden biri olmam. Ne kadar sevseniz de, anneliği bile çocuğunuzun size çizdiği sınıra kadar yapabiliyorsunuz (büyüdüklerinde)... İnsanların birbiri ile bir sebepten ötürü tanıştığını düşünüyorum. Bu yüzden eğer elimize küçük te olsa bir fırsat geçtiğinde, yardımcı olmayı esirgemeyelim. Tabi sonrasında bunu unutmak koşulu ile, beklentiler bizi zehirlemesin diye ... Egomuz bizden eylem ister ve bu yorucudur. Ama hayat eylemsiz olmanızı da istemez, eylemsizliğinizi de yorar. Madem her türlü yorulacağ...
Devamı