dideden

Dün öğlen saatlerinde eşimin amcasını (amcamızı) kaybettik. Neredeyse 1,5 yıldır akciğer kanseri ile mücadele ediyordu , bir ara bizi çok umutlandıran gelişmeler de olmuştu aslında, tedavi iyi sonuçlar vermişti fakat sonra ne yazık ki başka başka metastaslar yaşandı ve en son 1 hafta önce nefes almada güçlük çektiği için hastaneye kaldırılarak yoğun bakıma alındı. Bir önce ki gün aradığımda kuzenimizin sesinden işlerin iyi gitmediğini anladım ama umut ah o umut hep insanın içinde oluyor nefes almaya devam ettikçe... Bir yaz tatili sonrası ses kısıklığı şikayeti ile başladı her şey, sonrası hep mücadele. Her şey o tatilden sonra olduğu için mi yoksa en son sağlıklı gördüğüm zaman o olduğu için mi bilemiyorum? Amca bu süreçte ve hala ne zaman aklıma gelse, ben kuzeni kaldıkları evden çağırmaya gittiğimde balkonda oturan hali geliyor gözümün önüne; Beyaz bir t-shirt giymiş, şortlu, elinde gazetesi ve hafif yanmış yüzü ile.... Bugün ise defnedildi, o kadar karışıyor ki insanın duyg...

T.C. Anayasası VIII. DÜŞÜNCEYİ AÇIKLAMA VE YAYMA HÜRRİYETİ Madde 26 Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma haklarına sahiptir. Dün gece yarısı ülkemizde anayasa ihlal edilmiştir. Uluslar arası bir sosyal paylaşım ağı olan Twitter’a erişim farklı mahkeme kararları ile engellenmiş, halkın kendisini ifade etme ve haber alma özgürlüğü kısıtlanmıştır.  T.C. Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan dün Bursa’da düzenlediği seçim mitinginde “Twitter mwitter, hepsinin kökünü kazıyacağız Uluslararası camia şöyle der, böyle der hiç umurumda değil. Herkes Türkiye Cumhuriyeti’nin gücünü görecek.” dedikten ve Başbakanlık Basın Müşavirliği’nin “Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının bazı linklerin kaldırılmasına ilişkin mahkemelerden çıkarmış oldukları kararların uygulanması konusunda Twitter yetkililerinin duyarsız kaldıkları bir süreç söz konusudur. Mahkeme kararlarını umursamama, hukukun gereğini yerine getirmeme ...

7 yaşında ki kızımıza her ne kadar gündemi daha yumuşak şekilde aksettirmeye çalışsak ta, yeni nesil  her şeyin farkında. Dün akşam kızım anne şimdi Berkin tüm Türkiye' nin çocuğu oldu ya, beni de ağabeyim sayılır değil mi? Diye sordu. Ben de evet kızım , senin de ağabeyin sayılır dedim. Başka da bir şey diyemedim, zaten bu acının üstüne ne denir ki?

Bir arkadaşım dün bir video paylaşmış, bir Arap Ülkesi ya da Afganistan olabilir, bir sınıf gibi ama değil gibi de 2 kadın öğretmen var biri beyaz çarşaflı diğeri siyah ve masada oturan bir erkek öğretmen kapıda kızım yaşında öğrencileri sıraya dizmiş tek tek yanına çağırıyor küçük incecik defterleri var ellerinde yaptıkları bir ödevi gösteriyorlar ve istinasız hepsine dayak atılıyor. Erkek öğretmenin elinde bir cetvel, uzat dediğinde (görüntülerden anladığım) uzatırsan bir vuruş ile kurtuluyor çocuk. Korkarsa ve uzatamaz ise daha çok vuruyor , dizine yatırıp neresine gelirse vuruyor. Kız öğrenciler daha çok korkuyor, hepsi sona kalmaya, dayağı ertelemeye çalışıyorlar. Korktukları için saçları da çekiliyor ve ağladıkça daha şiddetli vuruşlar.... Ve o 2 kadın öğretmen hiç bir şey yapmıyor, kitapları falan düzenliyorlar, çok olağan bir şey oluyormuş gibi. Ben dünden beri bu görüntünün etkisindeyim, aklıma geldikçe hırsımdan ağlıyorum... Bu dünyada, ülkemizde olan bir çok şe...

Yaşam hengamesinin içinde, bizim aile için önemli gelişmelerden birini paylaşmayı unuttum. Kızımız bir ay oluyor neredeyse, okumayı söktü. Arabadayken tabelaları, televizyonda ki alt yazıları okumaya çalıştığı yeni bir dönemdeyiz... Okur - yazar olabilmenin ne kadar kıymetli olduğunu, insan yaşamında ne kadar önemli dönüm noktalarından biri olduğunu yakinen izliyoruz .Bir şeyleri okuduğunda alkış, kıyamet, sevinç gırla gidiyor bizim evde. Geceleri artık o bize kitap okuyor , bazen kitap uzun olduğunda sonlara doğru sen yorulmuşsundur diyerek kitabı hızlıca bitirdiğimizde oluyor tabi - ama bu yaptığımız çok masumca, uykusu eksik kalmasın diye :) - Canım kızım umarım okumayı çok seversin ve her zaman okuyan bir insan olursun. Buradan ah ne kadar çabuk büyüyorsun diyerek duygusala bağlasam mı acaba?

bir kız vardı güzeldi sanki ve senindi gözlerinde saklı bir belki ve senindi anladı bir gün bitermiş her şey ve bitti Bir arkadaşımın yukarıda paylaştığı yazıdır bu satırları bana yazdıran.  Bir çok insanla tanışıyoruz, kimisi ile kısa flörtler, kimisi ile uzun süreli ilişkiler yaşıyoruz ama sadece bir tanesi ( ya da boşanırsak ve tekrar göze alırsak  ikisi ile evleniyoruz )- evlenmeden hayatı ve aynı evi paylaşmak ta mümkün elbette-. Nedir bize bu karar verdiren diye sordum kedi kendime? Tabi tek bir yanıtı yok bu sorunun. İlk o kimya patlamasının ve dış görünüş beğenmesinin etkisi yavaş yavaş geçtiğinde. Elini tutuğun insanın hayata baktığı pencereye söyle bir kafayı uzatıyorsun. Oradan nasıl görünüyor bu hayat diye bakıyorsun. Ve o pencereden baktığın hayat sana uyuyorsa devam, uymuyorsa tamam diyorsun.

Zaman akıyor ve gidiyor. Bir Pazartesi sabahları kalkıp bu hafta biter mi dediğimi hatırlıyorum, bir de Cuma akşamı geldi bile dediğimi. Hafta sonları zaten göz açıp kapayana bitiyor. Bazen kendi kendime işlenirken sözcükler- cümleler dolanıyor kafamda , bunu da yazayım diyorum, sonra pufffff. Neler neler yaptık bir seneyi bitirmeye yakın: Daha Aralık ayına girer girmez ağacımızı süsledik, Şubat' a kadar da süsleri kaldırmayız. Yılbaşının jan janına yakışır ayakkabı aldık. Kızım ilk konserine çıktı. Heyecanlandık, duygulandık, gururlandık.... Son dönemde ki yolsuzluk olaylarını ağzımız açık, hayretle, kızgınlıkla izledik. Ülkemize sadece 2 seçeneğin var dayatmasına hırslandık. Bu ülkenin hak ettiği bu mu gerçekten diye sorguladık? Hırsız varrrrrr diye bağırdık. Yeni yılın gelişini kutladık. Yeni yıldan sağlık ve huzur diledik. Yılın ilk günü evden burnumuzu çıkarmayıp, ev yapımı sıcak çikolatalarımızı yudumladık. Düşen son yaprakları el salladık. Ba...