dideden

Paris seyahati ile ilgili, yediğimizi içtiğimizi unuttuk dedim ama bir yer var ki bahsetmeden geçemeyeceğim. Çok eski bir restoran ve sadece antrikot yapıyorlar. Masaya oturuyorsunuz, tek kullanımlık kağıt peçetenin üstüne yazarak sipariş alınıyor. Antrikot pişirildikten sonra soğumasın diye  benmari usulü getiriliyor, anne usulü kızartılmış patates ve formülü gizli olan yeşil bir sosla ile servis ediliyor. Başka ana yemek yok ancak enfes görünümlü tatlılar ile yemeğinizi sonlandırmanız mümkün. Önünde her daim kuyruk var ve yeri Saint Benoit Kilisesinin yakınında. Paris' e yolunuz düşer ise denemenizi tavsiye ederim, pişman olmayacaksınız. Fotoğraflar kızımdan.

Mart ayında planladığımız, Haziran başında sağlık sorunuyla şok olup doktorumuzun gidin gelin öyle yapabiliriz sorun olmaz demesiyle ertelemediğimiz ve kızımıza da ameliyat öncesi moral olur dediğimiz 1 haftalık  Paris seyahatimiz oldu. Bu sefer bize ikizleri  olan (biri kız diğeri erkek) arkadaşlarımız da katıldı ve 1 haftalık, eğlenceli, yorucu, bol gürültülü, kaotik ama kesinlikle unutamayacağımız  bir seyahat gerçekleşti. Okulların kapandığı günün ertesinde sabah uçuşuyla Paris' e vardık. Apart tarzında bir otelde konakladık. Mutfağında bulunan mikrodalga sayesinde ne istersek pişirdik ve yedik. Apartımızın camı binaların arasında oluşturulan küçük bahçeye bakıyordu. Apartmanların kendi bahçesinden ziyade böyle gizli bahçeler ağırlıktaydı. Gezi olaylarının devam ettiği günlerde gittiğimiz için elimizde olmadan yeşil alanları kıyasladık. Ne kadar çok ağaç, park ve ormanlık alan olduğunu görse yöneticilerimiz sanırım, 2.8 milyar ağaç diktik demeye utanırlardı...

Kızım geçen yaz sonu orta kulak iltihabı oldu, iltihabı temizlettik ve damla tedavisi uygulandı. Sonraki kontrollerde iltihap kalıntısının kuruyarak kulak zarına yapıştığını söyledi doktor hemen de temizleyebiliriz ya da kulak damlası ile yumuşatarak düşmesini sağlayabiliriz dedi. Kızım ilk temizleme de canının yandığını söyledi ve korktuğu için birkaç doz damla ile düşürmeye çalıştık ancak nafile. En sonunda doktorumuz bunu temizleyeceğiz arkasını göremiyorum ve tedirgin edici bir durum dedi. Bağırışlı, ağlamalı bir temizlik sonrası görüldü ki kızımın kulak zarı orta kulak iltihabına bağlı olarak delinmiş. Çocuklarda kulak zarı deliği tek başına kötü bir durum değil, duyma kaybına bile yol açmıyor, korumayı etkili yapabilirseniz 12 yaşına kadar hatta kendi kendini tekrar tamamlıyor. Ancak kızıma ek olarak koleastatum teşhisi kondu. Koleastatum ' un sebebinin, dış kulağın epiderm dokusunun, iç kulağın mukoza dokusuna saldırması ve onu asidik yapısı nedeniyle eritmesi olduğu...

31 Mayıs' tan beri süregelen süreci insan neresinden tutsa elinde kalıyor. Sabah 05:00 te uyuyan insanlara yapılan saldırı ( ki daha hala bugün yapılan ne yapacaktık ? keyiflerini mi bekleyecektik ? tarzı cevaplar- ben gerçekten artık bu mahalle ağzından yoruldum, hiç yakışmıyor hem de kimsenin ağzına.- Böyle dediğiniz an iletişimin önünü kapatıyorsunuz. Külhanbeyliği artık kabak tadı vermiştir bilesiniz). Sonrasında yaşananlar ve yapılan konuşmalar. Her yapılan yeni konuşmada acaba dedim? Bir orta yol bulma konusunda bir adım atılır mı? Ama nuh dendi peygamber denmedi ne yazık ki? O kadar anlamamak için uğraşıldı ki sanki, pes artık dedim. Komşumun bu sene LYS sınavına girecek ve bakıldığında derdi kızlar ve basketbol diyeceğiniz oğlu oradaydı, eşim oradaydı ve hatta Pazar mitingine ben de gittim. Bizlerde mi çapulcuyduk? Yıllardır çalışıp kaçırmadan vergisini veren, çalmayan , çırpmayan , yakmayan, yıkmayan bizler de mi? Dur artık demek istedik sadece, bu yaptım olduları bı...

Hafta sonu gözümüzü kararttık Emirgan' a  gittik. Lale ve Erguvan bu şehre gerçekten çok yakışıyor. Boğaz' dan  karşıya geçmenin zorluğu yanı sıra bir de karşıda ki sahil trafiğini hesaba katıp soluğu Anadolu Hisarı iskelesinde aldık, 10 dakikada Emirgan' a geçip vurduk kendimizi yokuşa. Onca insan kalabalığına rağmen o ne güzellikti öyle. Ama imkanınız var ise hafta içi gidin derim. Şunu da söylemeden edemeyeceğim, biz güzelliklerin kıymetini zor bilen bir milletiz. Gizlice lale soğanlarını kökleyenler mi dersiniz? Fotoğraf çektireceğim diye kendini kaybedip lalelere basıp tarumar edenler mi dersiniz? Bir de o koruya araba girişi yasaklanmalı, o kalabalıkta araçlar yokuşta dur kalk yaparken, hem yürüyen yayalar hem de laleler ve diğer bitkiler egzoz dumanına boğuluyor ve bunu hiçbir yetkili görmüyor mu? O yeşilliğin içinde bir taraftan rengarenk lalelere bakıp bir taraftan boğazı seyrederken yine ne yaparsak yapalım güzelsin İstanbul demeden geçemedim....

2013 bir nesli bizden almaya devam ediyor. Geçen hafta da Metin Serezli' yi kaybettik. Metin Serezli ' nin ardından cenaze töreninde oğlundan destek alan Nisa Serezli bana birbirine ve sanata aşık bir hayat yaşama şansını yakalayanları hatırlattı: Yıldız Kenter ve Şükran Güngör; Göksel Kortay ve Kerem Yılmazer; Ayten Gökçer ve Cüneyt Gökçer; ve benim aklıma gelmeyen niceleri. Ne mutlu sizlere. Hem hayatı aşkla paylaşıp hem de ortak bir amaç için birlikte çalışma keyfini elde etmişsiniz. Ne demişti Ayten Gökçer; "Cüneyt'im, hiç ayrılmadık buluşmak üzere. Ayten"