Eşimin babasının hastalığı, kızın üniversite sınavı stresi derken yorgunuz ve eşimle aramız gerildi. Her evlilikte olur; tartışılır, çözülür ama dediği bir şey var ki aklımdan çıkmıyor... Geçen haftasonu benim üniversite arkadaşlarımdan birinin verdiği bir davete gitmek üzere yola çıktık. İlk konuştuğumuzda belki ben gelemem , babama gitmem gerekebilir dedi, ben de tamam ben tek te giderim, sorun değil dedim.Sonradan gelmeye karar verdi. Malum önce haftasonu trafiği, sonra park yeri, bir de arkadaşların, o evlerine ilk defa gittiğimizden, tam girişi anlayamadık tariften (yani ben tahmin ettim ve o yönde gitmeye başladım ama kendisi o şekilde olduğuna ikna olmadığı için boşuna ileri geri yaptık) ve yine gerilim... Sanki ben onu oraya zorla götürdüm, sanki trafiğin ve park yerinin sorumlusu benim.... Neyse dedim o gün tadımız kaçmasın, sonra konuşurum... Bir sonra ki gün yaptıklarını söylediğimde, bunun için mi laf ediyorsun? Bunda ne var? Bunda mesele edilecek ne var; seni arkadaş...
cok guzel bir konuya parmak basmisin guzel arkadasim.. eskiden olsa bir otursak sabah kadar konusurduk ya, artik ona bile takadim yok benim.. opuyorum guzel yanaklarindan,canim gencligimin sahidi arkadasim benim...
YanıtlaSilcanımsın...
YanıtlaSilben de onu düşündüm geçenlerde neden sizleri bu kadar çok seviyorum diye
seviyorum çünkü beni her halimle biliyorsunuz, sizin yanınızda nasıl istersem oyum
sevgilim terkedince zırıl zırıl ağlayan halimi de biliyorsunuz
dersler için en inekleyen halimi de
Ankaraya gelmiş, tutunmaya çalışan halimi de...
Çok ozledim be ya...